Lezen

Het begon met kinderboeken, ging over naar vrijwillig gelezen en verplicht gelezen boeken op de middelbare school en nu… Wat lees ik nu?

Van kleins af aan had ik eigenlijk een hekel aan lezen. Verhalen vond ik leuk. Voorlezen was geen probleem, maar lezen… Ik denk dat ik het gewoon veel te vermoeiend vond en er het geduld niet voor had. Op de basisschool deed ik mee aan tutor lezen. Dat hielt in dat jij als leerling in groep 5 voor moest lezen aan iemand van groep 8 die je ging helpen. Ik had niet echt het idee dat het die jongen uit groep acht iets uitmaakte of mijn leestalent erop vooruit ging of niet. Hoe dan ook, uiteindelijk heb ik ook gewoon de hoogste AVI bereikt.

Het moment waarop ik lezen leuk begon te vinden begon in groep acht. De boeken van Carry Slee en Francine Oomen heb ik bijna allemaal gelezen. Leuke boeken, nog steeds. Het thema sprak me aan, het verhaal was lekker luchtig en toch spannend genoeg om de aandacht erbij te houden.

Toen kwam de middelbare school en moesten we verplicht boeken gaan lezen van school. En niet zomaar boeken: literatuur. Weg met Mel Wallis de Vries en Paul van Loon en welkom Herman Koch en Harry Mulisch. En niet alleen voor Nederlands, maar ook voor Engels moesten we boeken lezen… Lange verhalen, zonder naar mijn mening, veel spanning. Maar het gaat om het gevoel en de beleving van het verhaal. Nou, toen ik De Aanslag gelezen had wist ik al direct na de aanslag wie het gedaan had, daar hoefde ik het boek niet voor uit te lezen. Wat had ik een hekel aan het boek. Tot na mijn mondeling. Ik vertelde de leraar waarom ik het zo’n vervelend langdradig boek vond om te lezen en hij vroeg me één ding: Weet je nog welk beroep de hoofdpersoon had? Hij was een assistent-arts gespecialiseerd in anesthesie: het blokkeren van pijnlijke en negatieve gevoelens. Mijn leraar legde uit dat het een verwijzing was naar dat Anton, de hoofdpersoon, nog steeds heel erg met de oorlog bezig was en dat zijn specialisatie een hint was naar dat hij de oorloggevoelens zelf nog niet kon blokkeren. En zo zaten er meer hints in het boek en ik begreep ineens wat het doel van literatuur was. Ik vond het nog steeds niet leuk, maar ik had er wel respect voor.

Nu ben ik al een tijdje klaar met de middelbare school. Ik heb een hele tijd niks gelezen. Tot dat ik de film The Mortal Instuments: City of Bones zag. Een fantasy verhaal met een deur naar een hele andere wereld. De film had een enorm open einde en ik ging meteen opzoeken wanneer het vervolg uit kwam… Niet dus. Ik kwam erachter dat het om een boekenserie ging van 6 boeken en ik dacht, achjoh ik vind het verhaal leuk, dus als ik nu gewoon het eerste boek eens lees kan ik altijd nog kijken of ik de hele serie wil lezen… De serie was fantastisch! Ik heb alle boeken verslonden en ik las bijna elke dag. Nu besloot ik om aan The Hungergames te beginnen, omdat ik de films leuk vond. Ook weer een young adult serie en weer helemaal mijn stijl. Ik lees de boeken wel in het Nederlands, omdat ik anders bang ben dat ik het lezen weer teveel moet gaan forceren en het is prima zo.

Dus eigenlijk lees ik helemaal niet zo’n bijzondere dingen. Ik vind het gewoon fijn als het verhaal aangrijpend is en toch lekker snel leest. Fantasie verhalen vind ik extra leuk, omdat je het zo gek kan maken als je wilt. Ook vind ik het fijn, als ik geen idee heb wat ik wil gaan lezen, om te zoeken naar soortgelijke boeken.

Welke boeken vind jij leuk?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s